www.occhio.nl

André en Marlon naar China

Kalender

<< December 2009 >>
M D W D V Z Z
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 20
21 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

Ook een vakantielog?

Zet ook jouw verhalen direct online met een Ikneemmee.nl vakantielog! Binnen een paar minuten geregeld!

 

Pearl Market

24 januari 2010

Het is weer tijd voor een uitje. Omdat we aan de rand van de stad zitten beginnen we traditiegetrouw met een taxirit van 30 minuten. Dit keer is de halte de Pearl Market. Dit is een wat vriendelijke versie van de Silk Market, waar je volgens de verhalen "tegen de grond gewerkt wordt" om je maar wat te verkopen.

We lopen een gebouw van vijf verdiepingen binnen waar je direct overladen wordt met i-phones, i-pods, camera's, horloges, etc. Het is best rustig we lopen tussen de kraampjes waar kennelijk electronische ogen zitten die afgaan als wij langslopen. De dametjes achter de toonbank springen bijna uit hun stoel als ik per ongeluk, misschien hun kant uit kijk. Het is best grappig allemaal en we kopen wat spulletjes. We dingen tot meer dan 50% af en lopen dan toch met een bestolen gevoel verder, maar we hebben een hoop lol. "Sir, sir, i have a nice bag for your wife! ... o what a cute boy, i will you give you an extra special price." Ja, ja, nog even...

Zhong ligt heerlijk in zijn buggy te slapen en trekt zich niets van dit alles aan. O ja, het spiegelende plafond op sommige plekken in mega interessant.

Morgen kijgen we Zhong zijn visum en alle andere papieren. Inpakken en dinsdag gaan we naar huis. Tot ziens in Nederland.

Nieuw speelgoed

23 januari 2010

Vandaag hebben we een rustige dag. Keizer Zhong weet al prima hoe hij bij ons een fles melk moet bestellen. Hij is vrolijk en brabbelt/zingt er de hele ochtend weer weer vrolijk op los, al hebben we geen idee wat hij zingt en/of wat hij brabbelt.

In de loop van de ochtend gaan we naar Mall in de buurt die we nog niet bezichtigd hebben. Lekker even uit het hotel en malls zijn hier genoeg. Wat we vinden is een grote kinderzaak met kleren, buggies, autostoeltjes, allerhande babyvoeding en een speelgoedwinkel. We zitten wat dun in de speelgoed dus hebben we wat moois voor Zhong uitgezocht.

In het hotel gekomen is hij helemaal het ventje met zijn nieuwe spullen. Hij weet niet waar hij mee moet beginnen en zijn goede bui van vandaag wordt er niet slechter van. Kortom een heerlijke dag.

Lost in Beijing

22 januari 2010

Vanochtend zijn we samen met het gezin van Mario en Sophie naar de verboden stad gegaan. Omdat ons hotel tussen de vierde en vijfde ring ligt, hadden we een flinke taxirit voor de boeg. Door die rit zie al heel veel van de stad. Ook Zhong keek met grote ogen naar alles wat maar voorbij schoof.

Het is nog steeds winter en vandaag staat er een snijdend koude wind. Door de kou en snijdende wind die door de verboden stat waaid konden we niet echt genieten van deze omgeving. Het is daadwerkelijk prachtig stadje op 1 km2 midden in de stad waar de keizers van de Qing- en Ming- dynastie hebben gewoond. Door de koud hadden de kinderen er al snel genoeg van en we gingen weer naar het hotel. Ooit wil ik nog wel een keer terug om dit uitgebreid te bekijken.

Buiten de poort van de verboden stad leek het of alle taxi's net pauze hadden. Eindelijk hadden we een taxi, maar daar mochten we niet met z'n allen in. Marlon, Sophie en de jengelende kinderen namen die alvast naar het hotel. Mario en ik vonden al snel een volgende. Dit was een "goede" taxichaufeur. Hij kende de tussendoortjes en reed lekker door. Al snel en 10 yuan minder dan de heenreis waren we in het hotel, waar de dames nog niet gearriveerd waren.

Even wachten... toch maar even bellen. "De taxichaufeuze kan het hotel niet vinden!" hoorde ik aan de andere kant. "Ze heeft al twee keer geprobeerd om ons te lozen, maar ze is het nu aan het vragen bij het politiebureau." Tien minuten later waren ze er en die taxichaufeuse maar lachen naar ons.

Vandaag waren we blij met de goed werkende verwarming in het hotel. Voor Zhong maken we snel een warme fles melk die hij weer gulzig naar binnen werkt.

Nu zit ik een internet-cafe met vol met rokenden, gamende Chinesen. Iedereen zit met koptelefoontjes op en blaten vanalles naar de gene aan de andere kant van de lijn. Eigenlijk best gezellig.

Zhong ontdooit

21 januari 2010

Vandaag hebben we een rustdag genomen. Zhong raakt op de hotelkamer steeds meer op zijn gemak. We doen leuke spelletjes en hij heeft het prima naar zijn zin. Hij lacht honderd uit. In andere ruimten is hij nog steeds heel erg verlegen. In de middag hebben we een paar uur bij Mario en Sophie op de kamer gezeten waar hun kinderen Mike en Justin Zhong helpen met spelen. Dat ging heel erg goed. Vanuit een veilige positite naast de stoel waar papa zit, observeerde hij alles was Mike en Justin deden. Vervolgens probeerde hij langzaam wat speelgoed van hun uit. Dat is wel heel erg leuk dat hij dat deed. We hopen dat hij zich steeds meer op zijn gemak gaat voelen en de afgelopen dagen zie je dat dat heel erg goed gaat.

Hij eet nog steeds niet. We bieden hem bij elke maaltijd wat aan maar hij wijst het nog steeds af. Drinken gaat uitstekend. Vooral zijn melk, daar lust hij wel pap van.

Grote muur

20 januari 2010

De excursie naar de grote muur heb ik zonder Marlon en Zhong gedaan. Zhong (en ook Marlon) zijn erg moe en ze blijven achter.

Met de touringcar rijden we in ongeveer een uur naar de grote muur. De tocht leid langs dorpjes in het buitengebied van Beijing. We reiden de berg op en stoppen bij een parkeerplaats. Daar mogen we kiezen of we verder met de kabelbaan naar boven gaan of met de trap. Ik heb vier weken niet gesport, dus ik vond mijzelf verplicht om de trap te nemen. Slechts 1000 treden, hoe zwaar kan dat zijn. Samen met Leon, Ivar met Qin in de rugdragen en Leonie gingen we op weg. De was best een tippel, maar de uitzichten waren adembenemend. Boven op de bergkam kom je dus een muur tegen. Het lijkt op een kasteel muur met wachttorens, maar dan wat langer. Heel bijzonder dat ze dit hebben kunnen maken boven op een berg. Dat moet wat bloed, zweet en tranen gekost hebben.

Op de muur is het ook een en al trappetje op en trappetje af. Ik geniet van de uitzichten en van de schone lucht die ik al een tijdje mis.

Voor de terugweg hebben toch maar de kabelbaan genomen. Van de kabelbaan naar de bus moet je nog een stukje naar beneden lopen. Het pad met links en rechts souvenirkraampjes met verkopers die denken dat ze via mij hun maandomzet goed kunnen maken. Ze klampen mij allemaal aan. Een Chinees maakt zet zo bont dat hij mij de weg verspert, ik moet hem aan de kant duwen. Halverwege koop ik een mooi plaatjes boek van de muur en dat was toch wel een foutje. De rest van de verkopers zien nu dat ik wat gekocht heb en doen nog beter hun best... Gelukkig daar is de bus.

Foto's

meer foto's

Nieuws

 

Favoriete links